Ardanuçlu Coşkuni©
1927-2003. Ardanuç’un Unusxev (şimdiki adı Kızılcık) köyünde doğdu. Asıl adı Niyazi Bedir’dir. İlkokulu köyünde okudu.
Küçük yaşlarda şiirle ve aşıklık geleneğiyle ilgilenmeye başladı. Şiirlerinde yaşadığı dönemde gördüğü birçok olayı, konuyu ele alan Coşkuni, değişik zamanlarda yöredeki birçok aşıkla ve şairle dostluk kurdu. Bazılarıyla karşılıklı deyişmelerde bulundu.
1980’li yılların sonunda Manisa’ya göç eden Unusxevli Coşkuni’nin şiirleri değişik gazete ve araştırmalarda aktarıldı.
Aşık Coşkuni Manisa'da öldü ve orada toprağa verildi.
Ayrıca 19. yüzyılda yaşamış Ermeni asıllı Erzurumlu Coşkuni ve Erzurumlu Ümit Coşkuni adlı aşıklar bulunmaktadır.
O Zaman
Akşamdan yatarken düşümde gördüm
Mutsuz olacağım bildim o zaman
Elinden yarmança bir odun aldım
Bir gün solacağım bildim o zaman
Ayrıldım babama bir dosta vardım
Açtılar kapıyı evine girdim
Elimde eski bir ayakkab’ gördüm
Darda olacağım bildim o zaman
Bir toplum var idi kadınla erkek
Oturdum mecliste boyun bükerek
Düş değil bu olay sanki bir gerçek
Mahcup kalacağım bildim o zaman
* * *
Sevgidir
Hoş olalım gonca gibi gül gibi
Dilde bin kelamı yoran sevgidir
Anılmak istersen Yunus kul gibi
Bil ki bu şerefe varan sevgidir
İnsanlar bir yelken bu dünya deniz
Neydik ne olacak bilinmez neyiz
Sevip sevilelim demiştir Yunus
Huzurlu yaşamı veren sevgidir
Zaman gelir geçer ömür kısadır
İnsanlıkta sevgi kural yasadır
Tatlı sohbet eller sıkıp uzatır
Yaralara merhem süren sevgidir
Devamlı sürür de hep anıları
Yazmakla biter mi kardeş bunları
Yavruya şefkatli o anaları
Bunca sempatiyi kuran sevgidir
Coşkun bu ilhamı nereden aldın
Hazreti Mevlana Yunus’ta buldun
Ne dedi bu hale pirinden bildin
Söyledi gönülde duran sevgidir