Ozan Emaneti^©

 

1955 yılında Şarkışla’nın Saraç köyünde doğdu. Asıl adı Servet Yıldırım’dır. İlkokulu köyünde, ortaokulu Ankara’da okudu.

 

Bağlama çalmayı babası Aşık Mihmani’’den (1917-1986) aşıklık geleneğini de annesi Yeter Ana ve babasından öğrendi.

 

Ailesi dışında da aşıklık geleneğinin yoğun olduğu bir ortamda büyüdüğünden yöresinde birçok başka aşığı dinleme ve bilgisini pekiştirme olanağı buldu. Özellikle, Veysel (1894-1973), Ali İzzet (1902-1981), Devrani (1928-1993) gibi aşıklardan etkilendi.

 

Ozan Emaneti askerlik dönüşü evlendikten sonra Ankara’ya yerleşti ve bir kamu kuruluşunda çalışmaya başladı. Bu dönemden itibaren birçok başka aşıkla görüşüp kendini geliştirdi. Ayrıca çeşitli sendikal örgütlenmelerde bulundu.

 

Önceleri Ozan Servet mahlasını kullanmasına karşın, babasının ölümünden sonra rüyasında babası tarafından kendisine Emaneti mahlası verildi.

Halk ozanlarına ilişkin çeşitli oluşumlarda yöneticilik, başkanlık gibi çeşitli görevlerde de bulunan Emaneti’nin şiirleri değişik araştırmalarda yer aldı.

Be Kardeşim

 

Elin bir iş tutuyorsa
Boşa yatma be kardeşim
İşin baştan aşıyorsa
Hile katma be kardeşim

 

Madem doğdun özgür yaşa
Kör nefsine olma maşa
Her dem her şey gelir başa
Çalım satma be kardeşim

 

Emaneti sözün kime
Pay etmişsin lime lime
Ruh arınmaz çimmek ile
Sakın batma be kardeşim

* * *

 

Sevdiğim

 

Ben sana vuruldum gördüğüm zaman
Aşkın bana zehir kattı sevdiğim
Sevmek ne zor imiş aman el aman
Aşkın şu kalbime battı sevdiğim

 

Uyur gezer gibi hayal düşteyim
Ne yerde ne gökte sanki boştayım
Sırılsıklam aşık oldum yaştayım
Aşkın beni göle attı sevdiğim

 

Yemez içmez oldum ekmek aşımı
Sıka sıka döktüm inci dişimi
Düşüncen bırakmaz oldu peşimi
Aşkın kaşlarını çattı sevdiğim

 

Emanet ozanım bilsem doğmazdım
Bu kara sevdaya esip yağmazdım
Cümle alem gelse boyun eğmezdim
Aşkın beni sana sattı sevdiğim