1960 yılında Sarıkamış’ın Karaköse köyünde doğdu. Asıl adı İsrafil Öztürk’tür. Okula gitme olanağı bulamadığından okuma yazmayı sonradan öğrendi.

Aşıklık geleneği ve şiirle küçük yaşlarda ilgilenmeye başladı. Köylerine gelip giden aşıklar aracılığıyla bağlama çalmayı öğrendi.

Yaklaşık 19 yaşından itibaren şiir yazmaya başlayan Öztürkoğlu, zamanla karşılaştığı ve bazılarıyla dostluk kurduğu Sarıkamışlı İhsani (1928-2010), Reyhani (1932-2006), Ruhani, Kevseri, Rahim Sağlam gibi aşıklardan etkilendi, aynı zamanda bilgisini pekiştirdi.

Yörede birçok şenlik ve yarışmaya katılan İsrafil Öztürkoğlu bugüne dek 7 albüm hazırladı.

Üzgünüm

Telefonda duydum yarin sesini
Cevabını veremedim üzgünüm
Yıllar oldu çekiyorum yasını
Hatırını soramadım üzgünüm

Bir zamanlar ben çekerdim nazını
Yaka yaka Kerem etti özümü
Gurbet elde vefasızın yüzünü
Ondan sonra göremedim üzgünüm

Bizi ayıranlar murat almasın
Söyleme kimseye gizlide kalsın
Dedim görüşmemiz sonradan olsun
Bir daha da aramadım üzgünüm

Öztürkoğlu hayallerin boşuna
Bu hayatta neler geldi başına
Sürme aldım sevdiğimin kaşına
Elim ile süremedim üzgünüm

* * *

Zamanı Geçti

Yıllar geçti ağlıyorsun
Gülmedin zamanı geçti
Sana karşı hürmetimi
Bilmedin zamanı geçti

Elde yazan kalemimi
Yıktın gittin alemimi
Birgün olsun selamımım
Almadın zamanı geçti

Görenler söyledi halın
Ne oldu yeşilin alın
Düşmanlara karşı gelin
Olmadın zamanı geçti

Öztürkoğlu gurbet elde
Beklerim gözlerim yolda
Seni bekliyordum köyde
Gelmedin zamanı geçti