1949 yılında Yukarı Xod (şimdiki adı Yukarı Maden) köyünde doğdu. Asıl adı Şemsettin Kaya'dır. İlkokula köyünde başladı. Ancak ailesinin Ardanuç'a göç etmesi nedeniyle orada bitirdi. Öğretmen okulunu Cilavuz'da (şimdiki adı Susuz) tamamladı.

Aşıklık geleneği ve şiirler küçük yaşlarda ilgilenmeye başladı. Annesinin türkülere olan merakı etkili oldu. Öğretmen okulundan itibaren geleneğe ilişkin birçok kitap ve aşık tarzı hikaye okudu.

Xodlu Şemsi 27 yıldan fazla bir süre Türkiye'nin değişik yerlerinde görev yaptıktan sonra 1995 yılında emekli oldu. Yazma anlamında şiirle yoğunlaşması da bu dönemden sonra oldu. Önceleri arada bir yazma yerine daha sistemli bir biçimde şiirle ilgilenmeye ve böylesi çevrelerle ilişkilere girdi.

Bazıları da bestelenen ve araştırmalarda yer alan Xodlu Şemsi'nin şiirlerinin bir bölümü Seyfettin Kaya, Dursun Kurt, Şaban Özbek ve İskender Yücel'le birlikte hazırladığı »Dostlar Sofrası« (2012) adlı kitapta yayımlandı.

Candan Vermeyince

Candan vermeyince murat alınmaz
Sevgi damarlara yayılmadıkça
Bu güzelliklerin tadı bulunmaz
Bölüşüp de öne konulmadıkça

Desinler gösteriş yağlı kazıktır
Yalan ile geçen ömre yazıktır
Ahenk yoktur çıkan sesler bozuktur
Mızrap doğru tele vurulmadıkça

Eşitlikten yana varsan doğalsın
Hoşgörülü ol ki yaran sağalsın
Bölelim sevgiyi varsın çoğalsın
Hayat vermez sular durulmadıkça

Xodlu Şemsi söylediğin duyulur
Koyun bile kaval ile yayılır
Güzel ömür boşa geçmiş sayılır
İlim irfan ile yoğrulmadıkça

* * *

İbrahim

Beş ağustos iki bin on yılında
Ölüm gerçeğini gördü İbrahim
Kardeşleri evlatları yanında
Baş yastıkta canın verdi İbrahim

Bu dünyada gam kederi yoğurdu
Şart olsun ölüyom dedi çağırdı
Doktor doktor gezdi vaka ağırdı
Varı musallaya serdi İbrahim

Xodlu Şemsi dayı şahin bakışlı
Hikayeli türkü derdi nakışlı
Oyun döktürürdü ahu sekişli
Hakkın rahmetine erdi İbrahim